Kiedyś zastanawiałam się, dlaczego ludzie tak chętnie sięgają po papierosa, potem natomiast zrozumiałam dlaczego tak się dzieje. Wszystko jest z Tobą należycie, dopóki zapierasz się, że nie chcesz próbować, dopóki nie usiłujesz. Ja dość długo opierałam się temu szaleństwu, by jako dwudziestoletnia dziewczyna wreszcie, podczas jednej z imprez poddać się pokusie sprawdzenia, co to takiego. Nie zrobiło to na mnie wtedy żadnego wrażenia- powiem więcej- totalnie mnie odrzuciło. Myślałam, że tak już będzie za każdym razem. Jednak w późniejszym czasie, kiedy z kimś się kłóciłam, kiedy moje emocje sięgały zenitu i nie miałam pojęcia, co ze sobą zrobić, jedynym rozstrzygnięciem okazywał się papieros.  Jedna paczka, druga, następna, kolejna, dziesiąta, nasta, enta, setna… W sumie nie spostrzegłam się kiedy papierosy nie służyły mi już jako walka ze stresowymi sytuacjami, jedynie jako normalny, jakby to nazwać z uwagą i dobrze- suplement diety. Niepotrzebnie się od tego uzależniałam. Papierosy pochłaniały bardzo dużą część moich oszczędności, przy tym pożółkły mi zęby, spadła kondycja, śmierdziały mi wszystkie ubrania, skóra, dłonie i włosy. Byłam nieprzyjemna, non stop zdenerwowana, dopóki nie zapaliłam. silosy . To było bardzo dziwne uczucie, ponieważ wcześniej nigdy od niczego się nie uzależniłam, nie miałam jakiegoś parcia, specjalnej potrzeby, aby coś zjeść, zażyć, zapalić. Wszystko się zmieniło. Cały mój świat się zmienił, ponieważ stałam się podatna na to wszystko. Dzień bez papierosa był dniem straconym, paliłam ponad paczkę dziennie. Szybko się wkręciłam i nie potrafiłam przestać, mimo, że w większości sytuacji próbowałam i de fakto chciałam. Dlatego apeluję do wszystkich. Nie próbujcie i nie zaczynajcie, bo to się nie opłaca.