Nie mam pojęcia w sumie czemu zdecydowałam się na studia informatyczne. Przenigdy jakoś specjalnie nie pociągały mnie komputery, nie lubiłam przenigdy bawić się w wymianę twardych dysków, reorganizację systemów, nie lubiłam programować ani nic w tym stylu. Byłam jednak zawsze wspaniała z matematyki i fizyki. Kiedy zatem przyszło do wyboru studiów, do wyboru jakieś przyszłości byłam w kropce. Nigdy bowiem nie miałam jakiegoś specjalnego planu na życie, nie miałam specjalnego koncepcji na siebie. Nie wiem czemu wybrałam akurat informatykę, ma możliwość dlatego, że ten kierunek radził mi mój chłopak i bliscy, jako kierunek przyszłości, po którym bez dylematu będzie można znaleźć pracę z wysokimi zarobkami. Myślę, ze to aktualnie był ten motyw pchający mnie do tego wyboru. Jestem już natomiast zmęczona tym pełnym studiowaniem, ponieważ mimo, że zaliczam wszystkie egzaminy i rozumiem co się dzieję w poszczególnych segmentach kodów to jednakże czegoś mi brakuje, a mianowicie pasji i zaangażowania. Wybrany przez moją firmę kierunek bowiem jest dla mnie kompletnie obojętny, a dosłownie nudny i niepociągający, jednakże studiuje na tym kierunku już trzeci rok i głupio żeby było rezygnować po takim czasie, wyjątkowo, że jestem docenianą studentką przez większość wykładowców.  Mogłam nie słuchać się opinii innych wyłącznie sama zadecydować o indywidualnej przeszłości to chociaż nie miałabym do nikogo teraz pretensji. Natomiast jest całkiem inaczej. http://silosypaszowe.pl Pozwoliłam innym wtargnąć w moją prywatność i decydować o tak ważnej dla mnie kwestii. Już nigdy więcej nikomu na to nie pozwolę. Nie woli więcej w życiu spotkać się z sytuacją, kiedy to ktoś inny podejmuję za mnie tak jedyną i bardzo istotną decyzję. Kolejnym razem ogarnę wszystko sama.